Hoe vaak heb je iemand horen zeggen: "Ik stotteren", of "Ik ben een stotteraar", of "hij stottert", of "Winston Churchill was een stotteraar"? Heb je er ooit bij stilgestaan wat de persoon bedoelt wanneer ze zeggen dat? Wat betekenen ze? Wat is het je te vertellen? Nou als je echt geïnteresseerd om te weten iets meer over hoe die persoon spreekt of denkt over spreken, dan maakt het echt niet vertellen iets anders dan iemand die denkt dat hij of zij heeft een vorm van meningsuiting dysfluency, die is gedefinieerd als het stotteren . Maar bent u zich ervan bewust dat er een aantal mensen die zichzelf definiëren als het hebben van een stotter, dat je zelden of nooit stotteren te zien. Zo wat is stotteren? Nou als we gaan praten over stotteren, dan hadden we beter weten wat we het over hebben, en te begrijpen "hoe diep dit konijnenhol gaat."
Er zijn zo veel verschillende manieren waarop spraak dysfleuncy kan manifesteren, en elke persoon is anders. Stotteren kan woord verbonden, (stottert op bepaalde klanken of woorden), of situationele daarmee verband houdende, (hapert in bepaalde situaties), of mensen die verwant zijn, (stottert met bepaalde mensen of persoonlijkheden), of de tijd gerelateerde zijn, (stottert bij vermoeidheid, enz.), en de lijst gaat maar door. Niet alleen kan de waargenomen triggers verandering, maar de mate van stotteren kan ook veranderen, van mild tot ernstig, zelden regelmatig een constante, struikelen om verstoppingen te voltooien. Dit alles noemen we stotteren, of zo u wilt, stotteren.
Als dat niet genoeg is, is er een extra dimensie aan het stotteren, en dat is de onzichtbare aspect van de fysieke manifestatie van stotteren, en dat betrekking heeft op het vermogen van de getroffen persoon om te kunnen verbergen van de toespraak dysfluency, wanneer het te gebeuren. Dit wordt meestal gedaan door de zogenaamde vermijdingsgedrag, in zijn vele vormen, variërend van het vermijden van woorden te vervangen door een soortgelijke woord dat wordt ervaren als makkelijker om te zeggen, om totaal het vermijden van spreken helemaal niet, en alles wat daar tussenin.
Getting verwarrend? Beginnend om te zien dat, "Ik ben een stotteraar", of "hij stottert", vertelt heel weinig over de diepte van het probleem van de persoon, als het zelfs een probleem. Nou, het is nog niet alles.
Spraak is zo'n integraal onderdeel van de communicatie, en de menselijke natuur. Het is de manier waarop we naar anderen onze gedachten, gevoelens, wensen en behoeften. Wij betuigen onze emoties van liefde en haat en alles wat daartussen is door de prachtige mensen in de ruimte van meningsuiting. Dus wat denk je dat het zou zijn als je niet in staat waren om te spreken of vloeiend genoeg is om uw boodschap eruit te komen in een normaal tijdsbestek, zonder een grote inspanning te spreken? Hoe zou jij je voelen? Hoe zou het invloed hebben op uw zelfvertrouwen, uw algemene gedachten, gevoelens en emoties? Hoe zou je de wereld ziet dat je leven? Het antwoord is dat we allemaal worden beïnvloed door onze ervaringen op verschillende manieren. In eenvoudige bewoordingen mensen die stotteren, samen met elke andere persoon die waarneemt ze hebben "een probleem" met spraak vloeiend zijn ofwel licht aangetast, matig of ernstig.
Sommige mensen hebben, wat de meesten van ons het erover eens zou, is een stotteren, en lijken niet eens weten dat ze een toespraak dysfluency, in zoverre dat het geen effect heeft op de manier waarop ze leven elk aspect van hun leven hebben, terwijl een andere persoon, met hetzelfde niveau van het stotteren, of veel minder, kan zo worden uitgevoerd door hun probleem, dat het heeft invloed op elk deel van hun leven, in de mate dat sommige individuen, volledig worden verzwakt door haar, in alle opzichten en het beïnvloedt vrijwel elke beslissing die ze maken.
Dus het maakt niet uit als we een persoon die stottert, een professional op zoek naar om die te behandelen die stotteren, of gewoon een persoon die probeert te begrijpen wat stotteren is, als we praten over stotteren en stotteraars en effectieve behandeling te zoeken voor de verschillende vormen van stotteren , dan moeten we een manier om de uitbreiding van onze woordenschat als we spreken onder elkaar over, om ons in staat stellen direct weten, de mate waarin we het over, als we zeggen dat een persoon stottert. Wanneer een persoon lijkt goed te gaan met stotteren, terwijl een ander dat niet doet, moeten we een manier te geven waarom dit het geval zou kunnen zijn. Tot slot moeten we een manier van scheiden van een persoon die stottert van een ander hebben, zodat de behandeling van stotteren correct kan worden aangepast voor een volledige die persoon het probleem, rond de dysfluent toespraak. Hoe gaan we om dit te doen op een eenvoudige en gemakkelijk te begrijpen manier? Nou, dat is het onderwerp van mijn volgende artikel, en in dat opzicht nodig ik u uit om jezelf hier gebruik maken van mijn RSS-feed, zodat je als eerste te lezen en te begrijpen deze eenvoudige, maar revolutionaire manier van communiceren van de mate van spraak dysfluency , en de bijbehorende angststoornis, hebben we het over.
In de tussentijd heb ik ook nodig u uit om hieronder reageren op het probleem zoals jij het ziet.
Opmerkingen:
