در آخرین پست من در مورد اجزای تشکیل می دهند که ترس از صحبت کردن سطح اضطراب فرد که stutters صحبت کرد و اشاره کرد که صرف نظر از اینکه شما برخی از گفتار درمانی برای لکنت زبان برای تغییر "احتمال لکنت زبان" بود، شما نیاز به کار در جزء، "نتیجه"، از این باور، که به شما در مورد بلوک و لکنت هستند. در این پست، من در مورد چگونه ما به عنوان افراد، تعیین عواقب آن شخصی صحبت کنید، اما قبل از آن من می خواهم در اضطراب به طور کلی، و نقشی که آن را در تعیین سطح شدت که لکنت زبان رخ می دهد در بازی می کند.
من توسط یکی از خوانندگان من تذکر داده شد که محرک های مختلف برای اضطراب وجود دارد، و در آخرین پست من، من به طور عمده در مورد اضطراب را تجربه می کنیم که مربوط به طور مستقیم، به عملکرد مورد انتظار ما به عنوان سخنران صحبت کرد. البته اضطراب به طور کلی، است که هیچ ربطی به گفتار ما وجود دارد. با این که تمام اضطراب، آن است که آیا گفتار و یا عمومی است، هنوز هم یک عامل در تعیین احتمالات، و در نتیجه، سخنرانی dysfluency، و ما به تمام آنچه که صحبت.
اکثر مردم از استرس و اضطراب رنج می برند، تا حدی، و اثرات استرس و اضطراب مردم اثر به طرق مختلف. یکی از راه هایی که استرس و اضطراب مردم اثر که تمایل دارند، و یا حضور به لکنت، این است که آنها به احتمال زیاد بیشتر به لکنت زمانی که سطح اضطراب خود را به بالا می رود، آنچه که من اسمش، خود را "لکنت زبان سطح شاخص اضطراب آستانه". دلیل این موضوع، به طور کامل نمی فهمیده، اما برخی بر این باورند که تحت استرس و اضطراب، از خواسته های مورد نیاز به تولید گفتار روان توسط فردی که stutters، هستند بیشتر از ظرفیت مغز تولید که بیان روان، بنابراین فروپاشی روانی رخ می دهد. برخی استدلال می کنند که زمانی که سطح اضطراب به یک نقطه خاصی می رسد، که stutters را به یک سطح، "مبارزه یا پرواز" پاسخ می رود. در انجام این کار، بدن خود را آماده برای مبارزه یا فرار، و منابع برای دستیابی به گفتار روان را در دستور کار بدن در این حالت بالا هستند. جان هریسون، در کتاب خود " بازتعریف لکنت "گفتگو در مورد آنچه میخواند،" رویکرد اجتناب از درگیری "، که در آن بخشی از خود (بخش بزرگسالان)، می خواهد برای نزدیک شدن به وضعیت زبان، در حالی که بخش دیگری از خود، ( بخش کودک)، می خواهد از آن جلوگیری کنیم. با یک قسمت از خود را که مایل به رفتن به جلو، و بخش دیگر که مایل به عقب نشینی، در نتیجه موضع هنوز هم، آشکار است که در بلوک سخنرانی است. باب Bodenhamer، در کتاب خود، " مسترینگ مسدود کردن و لکنت "، اشاره به اضطراب ناشی از شخصی که stutters، آشکار در عضلات مورد استفاده برای تولید گفتار است. مهم نیست که آنچه را که دلیل آن این است، واضح است که برای اکثر مردم که بلوک و لکنت، درجه ای از لکنت زبان به طور کلی با افزایش سطح اضطراب خود را افزایش یافته است.
چیزی که ما نیاز به درک، این است که سطح اضطراب ما این است که خود تا حدی ایجاد شده است. "انجام آن را خودتان کار" است. "در داخل کار، اگر دوست دارید. آن را به عنوان یک نتیجه از تعیین ناخودآگاه ما را از احتمال و نتیجه، در ترکیب با ما سطح های ذاتی عمومی انگیختگی است. پس گفت که پاسخ ما به محرک، که منجر به عزم ما احتمال و نتیجه تمایل دارد به عنوان یک "واکنش انعکاسی"، به عنوان یک نتیجه از تجربه گذشته آمده است، اما ما می توانند یاد بگیرند که به نادیده گرفتن آن سخت سیمی "واکنش های انعکاسی است.
به عنوان افرادی که لکنت، چگونه می توان کنترل از واکنش های ما را؟ ما می توانیم این کار را با به چالش کشیدن این افکار و احساسات رفلکس انجام دهید، که بوده اند، "برنامه ریزی"، به روح و روان ما، از اعتقادات گذشته ما، و ارزیابی ما از واقعیت، و "راه در جهان است". این برنامه نویسی، عمدتا از دوران کودکی ما، جایی که شد قبول جهان را آنگونه که ما می بینیم، به جای سوال است اگر اعتقادات است که ما در حال ایجاد در مورد جهان و جایگاه ما در آن، در حال رفتن به کاردان به ما به عنوان یک بزرگسال یا نه ما می توانیم، و نیاز به شروع به جایگزینی این درک از جهان، با تجزیه و تحلیل بیشتر مدبر، سوال این پاسخ تا حدودی به صورت خودکار به محرک قبل از ما. اگر قبول کنیم که ارزیابی رفلکس های اولیه ما از "نتیجه" لکنت ما، ممکن است ناقص باشد، ما می توانیم شروع به آموزش این ارزیابی به سوال خودمان.
به عنوان فرد که stutters، ما یک مقدار زیادی از زمان در حال توسعه توانایی سرمایه گذاری، "ذهن خواندن". چیزی که من این به معنای این است که، در حالی که ما در فرایند زبان، ما در حال تلاش برای ارزیابی آنچه شنونده در حال فکر کردن در باره ما، در شرایط از آنچه که ما می گویند، چگونه ما آن را گفت، سطح هوش و به طور کلی، اعتبار خود را به عنوان یک فرد. مطالعات مغز فعالیت در بخش هایی از مغز فردی که لکنت زبان نشان داده شده است که مسلط به طور معمول فعال نیست در حالی که آنها در حال صحبت کردن است. ممکن است این فعالیت های مربوط به این ثانویه، "ذهن خواندن" برنامه، که در حال اجرا است در حالی که ما در حال تلاش به صحبت می کنند؟ این قابل فهم است، که این امر می تواند به سختی صحبت می کنند، و فکر می کنم در مورد آنچه که ما مایل به گفت، در حالی که ما در حال تلاش برای ارزیابی آنچه که فرد در حال تفکر در مورد ما، و آنچه را که عواقب آن ممکن است به ما. نه تنها ما نگران پاسخ شنونده اولیه است، اما همچنین پاسخ ثانویه شنوندگان. شنونده ثانویه منظورم از مردم در اطراف ما، در مکالمه، که شنیدن ما صحبت می کنند به طور مستقیم درگیر نیست. اغلب به همان اندازه در مورد آنچه دیگران، که در حال شنیدن صحبت می کنید، به فکر است، و آنچه شما را درک عواقب ناشی از تفکر خود را ممکن است.
نظرات:
